Reisverslag

mission, 1 september 2010
Zuid-Afrika , Yeffrey's Bay 26°

Twee verhalen

Hallo familie en vrienden,

Hier een berichtje uit Jeffrey’s om te laten horen wat er zoal gebeurt. Het is soms onwerkelijk, maar ik ben al weer ruim 5 maanden in Zuid-Afrika en de tijd gaat best snel. Deze week ga ik een training volgen bij de gemeente over Hebreeën 6. Vier avonden verdieping en nieuwe mensen leren kennen. De training gaat over de fundamenten van het geloof. Het is goed om daar te zijn.

Maar hier twee verhalen…..

Samen met mijn collega en enkele kinderen sta ik te wachten op het busje dat ons naar school zal rijden. We staan aan het begin van de sloppenwijk bij de dagopvang van Victory 4 all. Het is een drukke bedoening zo in de ochtend. Grootouders, ouders, broertjes en zusjes brengen de kinderen naar het dagverblijf en wij staan daar zo’n 10 minuten te wachten op de bus. Op de straat lopen de kinderen in uniform om naar school te gaan.
Terwijl ik daar zo sta met mijn collega praten we over ‘onze’ kinderen. Ik vraag me af of een meisje het alcoholsyndroom heeft of dat ze geboren is met het downsyndroom. Het downsyndroom is ons bekend. Het alcoholsyndroom misschien niet… Het houdt in dat moeder tijdens de zwangerschap teveel gedronken heeft, waardoor het kind ernstige hersenbeschadiging heeft opgelopen. Maar het meisje heeft het downsyndroom. Laten we haar voor het gemak Inge noemen. Inge woont in de sloppenwijk en is 15 jaar. Haar hormonen gieren door haar lijf en jongens zijn dan ook super interessant. Inge’s ouders kijken niet zo goed naar haar om, waardoor ze veel vrijheid heeft. Mijn collega verteld dat de vissersmannen de sloppenwijk in komen en voor 5 rand met haar naar bed zijn gegaan. Zo ook met een anders meisje dat bij ons op school is. Die dag is Inge niet op school want haar haren moeten ingevlecht worden.
In de middag werk ik mee met een kinderprogramma en Inge is ook gekomen. Een meid van 15 genietend van het kinderprogramma. Bijzonder dat ze aan de ene kant haar zelf verkoopt voor 5 rand en de gevolgen niet kan overzien… en aan de andere kant nog zo’n kind is die geniet van een kinderprogramma.
Gelukkig is ze nu bij een tante en heeft ze minder ‘vrijheid’.

Vandaag naar een boerderij geweest met een busje vol mensen. Hier zijn boeren met honderden koeien. Hun medewerkers hebben meestal een donkere kleur en wonen in huisjes op het erf. Een vrouw uit de gemeente heeft het op haar hart om onder de boerenknechten te evangeliseren. Ik was voor de tweede keer mee naar de boerderij. Deze mensen wonen in een mooie omgeving en vaak ver van anderen. Tijdens de dienst hangt er een dranklucht in de loods, wat nu als kerk fungeert. De mensen wordt verteld dat Gods liefde niet te koop is, maar Hij is genadevol. Tijdens de oproep komen mensen naar voren en we bidden samen. De kinderen zitten om me heen. Ze bekijken mijn handen en plukken in mijn haar. Ik hoop en bid dat deze mensen God mogen blijven volgen en dat er een keer komt in hun leven en de generatie die komt.

Bijzondere momenten:

Ik zit in een busje en we rijden langs verschillende weilanden. Opeens zie ik twee neushoorns in een weiland staan. Gelukkig is er naast het hek ook nog wat schokdraad om het weiland gespannen.

Als ik naar mijn werk ga, samen met de kinderen in een busje, komen we altijd langs een begraafplaats. Op een dag lopen daar een paar koeien te grazen.

Op een middag ben ik samen met Annemieke op bezoek geweest bij een kindje in het ziekenhuis. Rijden we de parkeerplaats af, moet ik de kofferbak opendoen. Want ja… je weet maar nooit wie ik mee neem… dood of levend….

Ik hoop dat jullie me zo een beetje kunnen volgen….
Groet,
Rianne

Foto's bij reisverslag

Naar Rianne in Zuid-Afrika bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag